... şiir mi bu?
haydi gidelim buralardan... kendi kendimize... gerçek hallerimizle... bütün çırıl çıplaklığımızla... öyle dümdüz... n'oldu? siz gelemiyor musunuz? sebep; çırıllık mı, çıplaklık mı? düzlük mü? hay aksi! şimdi anladım, korktunuz siz... tüh! neyse, ben yola çıktım... gidiyorum... siz de gelebilseydiniz... iyi olurdu...
...sevgilerimle...
Kıvırcıklığımızdan mıdır nedir? Kesişmişti yollarımız. Sonra gördük ki, aynı şeyleri izliyor, aynı hallere gülüyor ya da hüzünleniyor; aynı müziklerden zevk alıyor ve aynı kitapları okuyorduk. Temelde ayrıydı hayatlarımız; hatta ben imrenirdim O'nun aile ve evlilik ilişkisine. Benden küçük olmasına rağmen, beni sıkan, yoran, üzen ne varsa, O'nunla bir öğle yemeği sohbetinde anlamsızlaşır, hafifler, dağılırdı. Zamanla ayrı ayrı hayatların içinde gelişen beğenilerimizi...
korkuyom be yaaa!
Ne diyeceksin, çok merak ediyorum. Eski bir dosttan, artık aklımda O'nu nerelere koymuşsam, şaşırdığım bir hikâye dinledim; hemen sana dedikodu yapmaya geldim dedi ve şen bir kahkaha atarak içeriye girdi. Bakma güldüğüme, yaptığım yersiz espri sinirimi bozdu. Pek de gülünç bir hikâye değildi dinlediğim. Benim sustuğum, O'nun anlattığı özel bir "sohbet"i paylaşacağım seninle. Ama şöyle düşünüyorum, birine bir şey anlattıktan sonra, o artık senden...