...sevgili günlük...
Ağzından çıkan lafı kulaklarının duymadığı, söylediklerini işittiğimde, "nasıl bunları düşünüyor, yetmez bir de cümle haline getirebiliyorlar?" diye rahatsızlık duyduğum insanlar topluluğunun içinde, konuşmak boşuna bir çabadan başka bir şey değildi. Ben de, ne düşünüyorsam, ne hissediyorsam ya da geçmişte olup bitenlerle ilgili ne düşünmüş ne hissetmişsem yazmaya başladım. Yazdıkça rahatladım. Rahatladıkça, yazmayı daha çok sevdim. Yazmanın konuşmaktan daha samimi, net bir durum...
... ve huzur...
Uzun yürüyüşler yapıyorum sabahları. Kendimi güvende hissettiğim için ya da hissetmek için, hep aynı yolları kullanıyorum. O yollardaki her bir çiçeği, ağacı, sakin sakin uyuyan köpekleri, yol kenarlarında hızlı hızlı yürüyen kedileri tanıyorum. Bildiğim bu yolların sonu, denize varıyor. ************** El emeği, göz nuru olduğu taa uzaktan bile anlaşılan iğne oyasının çevrelediği, kırmızı yemenisiyle son derece dikkat çekici. Kim ki...
... mobbing diyenler de var.
Benim yaşadığım ortamlarda, bir insana özellikle de bir kadına, bu şekilde davranan erkeklere adam denmez; onlarla rakı masasına oturulmaz..." ................................................ Sonunda mutlaka güldüğümüz ama, hep "anlatırken anlamsız, yaşarken çok ağır" dediği, irili ufaklı canını acıtan iş hikâyelerini bildiğim dostum, ağlamasını kontrol edemez, çökkün bir halde bana geldiğinde, sorun her neyse boşverip, önce en yakın hastanenin acil servisine mi gitsek? diye düşündüm....
...nedenleri bende.
Yıllar öncesinden adını bildiğim, daha sonrasında ortak dostlar ve tanıdıklar nedeniyle selâmlaştığım; çoook sonrasında, bir kadın olarak, "eeee, bu iş çok uzadı, hazırdan tanıdık, işinin ehli biri de var; kendime yeni yaş hediyesi olarak özel bir sağlık kontrolü yaptırma vaktim geldi diyerek, hizmet verdiği kliniğe gittiğim; dolayısıyla benim, en mahremimi gören, bilen ve sonunda bana, hem iç rahatlatıcı sözler söyleyip, yetmez bir...
... lâkin içinde kuşku barındırır...
Bütün önlemlere karşın, bir varlık O'nda yer edinmeye çalışmıştı... ve kadın O'nunla vedalaştı... ................................... "sen önemsiz buldukça kendini, başkaları hep önemli olacak. yapma... korkma benden e mi?" .............................. Öyle bir heyecanla geldi ki, ben O'nu nicedir görmediğimi, sesini duymadığımı unutttum. Bazen bir yerlerden, bir şeyler öğrenmiş, kendini anlamış ve çözmüş olarak gelirdi. Bu gelişi bitirmiş; güzel ve ürtücü ama karmakarışıktı. Biliyor...
... O bedenine hâkim.
Üstten bakıldığında, sıradan, dümdüz, heyecansız, keyifsiz, öylesine biriyimdir aslında... Benimle ilgili derinlikleri, ancak sabır gösterir, zaman ayırır, bakar ve görürse anlar insanlar... Yoksa geldiğim gibi giderim. ......................... O, çok yalın... Yalınlığı, O'nu anlayabildiğimiz anlamına gelmiyor ama, anlaşılmaz da değil. Soru sormadan kendince, yanıtlarını bulman gereken bir hali var. İçinde neler döndüğünü bilemiyoruz ama, bir şey dönmüyormuş gibi durduğu için, soracağımız...
...vazgeçmek kolay.
Uzun kırmızı mantosu ve akşamın o vaktinde kırmızı güneş gözlükleriyle kapıda belirdiğinde, gülümsemem donup kaldı ağzımın kenarlarında. Ağlamasını kontrol etmeye çalışarak; buraya neden geldim, ne anlatacağım bilmiyorum. Bildiğim tek şey çok ama, çok yalnız olduğum diyebildi. Ayakkabılarını çıkarttı, içeri girdi ve kendini kanepenin en uç köşesine öylesine, eğreti bir şekilde iliştirdi. Bir süre bir şey söyleme, bu halime bakıp da üzülme...
...ben sizi iyileştiremem dostlar... herkes başının çaresine baksın...
Adına, "aşk" dediğim şeyler yaşıyorum; gözüm hiç birşey görmüyor, kimseyi dinlemiyorum, dinlesem de anlamıyorum zaten, gemileri yakıyorum, yüreğim ağzımda, aklım havada. Sıkılıyorum bir sabah ya da akşam ya da günün herhangi bir vaktinde, çekip gidiyorum. İçiyorum, hem de çok; ya da çok değil de, anlattıklarımla sarhoş ediyorum kendimi; takılıyorum bir konuya, uzun uzun konuşuyorum; sonuçsuz. Öfkeleniyorum bir şeylere. Nerden bileyim;...
hayat matematik mi?
Bir insan, ne sorsan bilir mi? Filmleri sahnesi sahnesine, kitapları kelimesi kelimesine anlatır mı? Girdiği sınavların, ilgi alanındaki sorularında, niye bir doğruyu götürsün diye, üç yanlış yapmaz, tamamına doğru cevap verir? Bir soruda kafası karışıp, yanlış şıkkı işaretlemez? Yapacağı işi, önce analiz edip, sonra ince ince yapar mı? Aman canım yaaa, bu da böyle oluversin; düzeltiriz gerekirse, demez mi? İnsan ilişkilerinde, karşısındaki kim olursa...
... renkler...
"Bu ne ya! Acayip yakışmış", dedim içimden. Sarı, kırmızı, yeşil renklerde, etekleri ve kolları dağınık kesimli, yere kadar uzanan, yemeni kumaşından elbisesi ve kırmızı gözlükleriyle kapıda belirdiğinde; "aynı bedende, hem asaleti, hem âsiliği nasıl böylesine uyumla taşıyor"? diye düşündüm. Gözlerim parladı. O, her zamankinden daha büyük bir ışıltıyla girdi içeriye. ............................... Çakıl taşlarını düşünüyorum bir süredir, diye başladı söze. Çocukluğumdan beri, gittiğim her...