... yazmasam olmazdı.
Bir kış gününün çarşamba akşamında, Eminönü-Adalar vapurunda karşılaştılar... Ortak arkadaşlar sayesinde merhabalaştılar. Kadının sabah dokuzda başlayan ama, akşam kaçta biteceği belli olmayan bir iş temposu vardı. Özellikle çarşamba günleri, önemli market zincirlerinden birinin yetiştirilmesi gereken, ürün tanıtım broşürünü O hazırlıyordu; dolayısıyla binmesi gereken vapurdan, iki saat sonrakine yetişebiliyordu; bazen ona bile yetişemiyordu! İlk karşılaşmalarının ertesi haftasında, vapurda adamı görünce, "aaa! merhaba ..... bey"...
...aynaya bak
Bütün bir akşam huzura dokundum, huzuru sevdim; sonra huzurla uyudum... Mutluluğun da, huzurun da resmini çizemem ama, nasıl olduğunu "kendim"den bilirim. Hiçbir olayda, nesnede, durumda, kişide değil huzur. Başlı başına kişinin kendisinde. Zaafları, örselenmişlikleri, tökezlemişlikleri olsa da, içindeki huzuru koruyan, yetmez bir de dağıtan olmakta. Bulunduğu ortamda, bir şeyler yaparak ya da hiçbir şey yapmayarak, neredeyse nefes bile almadan durmak,...