garage sale
Yorgun fakat keyifliydi geldiğinde. Uygunsan, önce bir duş almak, ardından da geçmişten bugüne bir durum anlatmak istiyorum sana. Zamanın var mı? Keyfin yerinde mi? Dinlemek ister misin beni? Elbette isterim, neler yaşadığını, neler yaşamayı kurguladığını ya da anlatacağın her hikâyeyi dinlemek istiyorum. Öyleyse, sen yavaştan kahvelerimizi hazırla, ben banyodan çıkınca verdiğimiz arayı kapatalım dedi, dayanılmaz gülümsemesiyle. Bir büyüsü var bu kadının ya hû,...
yoksa salep mi?
Kış aylarında, küçücük evimizde yanan çingene sobamız vardı. Borusundaki telde çamaşırlar olan. Üzerinde demir maşayla kestaneler çevrilirken; önce çıngırağını duyduğumuz, "Booooozaaaaaa!" sesiyle, "kestaneleri çevirmeyi unutma", "anne versene sürahiyi", "hadi çıkart parayı abi", bağırışları birbirine karışır; çoğunlukla ben, "bozacı ammmcaaaa, bekleee" diye bağırarak önden gider, O'nu durdururdum. Abilerimden biri, elinde sürahiyle gelir, "iyi akşamlar dayı, doldur bakalım, şu kadar liralık" derdi. "Evde leblebi var...
... iyi müzik vardır...
Moda'dan, Kadıköy iskelesine doğru kararlı adımlarla yürüyerek geldim ve sizde Alan Parson Project var mı? diye girdim konuya. Elbette var, siz hangi albümünü arıyorsunuz? dedi. Hangisi var? diye sordum, çekinik. Hepsi var ama, Eye in the sky, en çok dinlenenlerdendir; isterseniz kasete çekebilirim sizin için, yarın gelip alırsınız. Kadıköy Postanesi'nin önündeki ulu çınar ağacının dibinde, açılır kapanır, ahşap seyyar kutusunun içinde,...